Το Πεπρωμένο του Θνητού Νερού

Όπως το νερό

που πηγάζει απ' τη γη

και στη γη καταλήγει

έτσι κι εγώ

τα χρόνια μου, ρυάκι,

να ποτίσω το χώμα

*

*

*
© Α.Κ.

(Μπας και ήτανε η Άννα?)

Στ' αλφαβητάρι

η λόλα είχε μήλο.

Το τόπι ποια το είχε??

*

*

*

© Α.Κ.

Δε στα 'πανε καλά, Κύριος...

Ο Θεός παίζει
με τα νεύρα μου, και ‘γω
με τα δικά Του

*

*

*

© Α.Κ.

Σοκολατένιες Δυστυχίες

Ρε, τι τραβάτε

'σεις οι ερωτευμένοι,

χωρίς την απουσία

*

Μεγάλο ζόρι

να βαράς ευτυχία

αν δεν ξέρεις να πονάς

*

Αν ο έρωτας

είν' η φέτα του ψωμιού

βάλε μερέντα θλίψη

*

Και γω, να ξέρεις

στη θέση σου θα 'τρωγα

πρώτα τη σοκολάτα

*

*

*

© Α.Κ.

Ο Τυφλός

Ποια η ουσία
να ξημερώσει, χωρίς
να δω τον ήλιο
*

*

*

© Α.Κ.

Σαρκική Λήθη

Μες στον καθρέπτη
το πρωί μία όψη,
το βράδυ άλλη
*
Πρώτα ο ήλιος
και μετά το φεγγάρι
γερασμένο κι ωχρό

*

*

*

© A.K.

Ευαγγελισμός

*
墓で置かれている黒いカラスは死のナイチンゲールとして、呼ばれなければならない

*

Το μαύρο κοράκι που συνοδεύει το τύμβο, πρέπει να λέγεται αηδόνι του θανάτου.

*

*

Ήρεμο νερό,

στη παρθένη κοιλάδα·

ήρεμος ήλιος.

Τι γαλήνη ολούθε!

-όπως ο θάνατος- μη,

και πέθανε η φύσις ?

*

*

*

© Α.Κ.

(In an other edition)

The ray of sun,

A luminous melody

In the dew of June

*

*

*

© A.K.

*

***

*

Edited by Pamela A. Babusci :

*

sun rays

a luminous melody

in the dew of June

*

*

P.S. : Thanks to Pamela

Ερωμένες που Διανύουν Τρεις Εποχές

Μόνο τον ήλιο

πάνω από τις κρήνες

διψούν οι ερωμένες

*

Τις άλλες ζέσες

του κορμιού, μες στο θέρος,

πίνουν νερό του πόθου

*

Λάβε, Ιούνη

το πρωθύστερο φιλί

του θηλυκού της Μάη

*

Δυστυχισμένοι

οι έρωτες των κρίνων,

τι κορμί ο Σεπτέμβρης !

*

*
*

© Α.Κ.

Θερινό Γυμνό

Αποκαλύπτει

τα απόκρυφά της · να!

η πανσέληνος :

στο Ιερό του θέρους

μία γυμνή γυναίκα

κοινωνεί τη θάλασσα

*

*

*

© Α.Κ.

Οι Ποιητές

Εδώ που λάμνουν

τα πλοία κι ο νόστος

αυτών που 'φύγαν

ή εκείνων που φεύγουν

τις νύχτες, πεθαίνοντας

πάνω απ' τις γραφές τους

*

*

*

© Α.Κ.

Κλαίουσα Ιτιά Πλάι στο Ρυάκι

Μία ιτιά

προκαλεί το ρυάκι

με τ' άγγιγμά της,

τα φυλλώματα γέρνουν

και οι άκρες θωπεύουν

τα νερά του, θρηνώντας

*

*

*

© Α.Κ.

*

*

P.S. : Two Egrets Wading Under a Willow Tree (by Watanabe Seitei)

Άδεια

Παντού υπάρχει

το υπέρτατο τέλος.

Χειμώνας ίσως

*

Δεν ξημερώνει

ποτε, πριν να λαλήσει

η Ματαίωση

*

Τρυγώ με πάθος

τα μαύρα σταφύλια

του κενού Εγώ

*

Ίσως να 'φυγες,

θάνατέ μου για τώρα,

μα θα ξανάρθεις

*

*

*

© Α.Κ.

"Denn die Todten reiten schnell..."

Das Muse ist tot,

und mir fehlen die Worte.

Mein Tod kommt schnell

*

*

*

© A.K.

秋 / Φθινόπωρο

わびしい水
季節の最初の雨
秋は始まる

*

*

Μοναχικό νερό,

η πρώτη βροχή της εποχής.

Ξεκινά το φθινόπωρο

*

*

*

© Α.Κ.

Δεκαεπτά Φεγγάρια Δυστυχίας

Στη Λυών βρέχει
κανέναν άλλον ήλιο
δεν είδα λαμπρότερο
*
Ξέρω θα μείνεις,
η θλίψη έχει πάντα
μεγάλη υπομονή
*
Νωρίς το πρωί
στο δέλτα του Ροδανού
σταματώ να θρηνήσω
*

Να, στο ποτήρι

η σμαράγδινη νύμφη

συγκρατεί τη μέθη μου
*

Εντός μου λύπη

εκτός μου η θλιβερή

γυναίκα του καθρέπτη
*

Κάποτε άλγος

το ήξερα πως θα 'ρθει

στάζει η φυγή αίμα

*

Δεν έχουν χρόνο

τα θέρη στη κλίνη μου

θα πεθάνουν απόψε

*

Το πιάνο μου

με τα σαθρά του πλήκτρα,

ζω για να παίζω Σήψη

*

Πόσοι οι λυγμοί

στέκουν στο περβάζι μου!

Να τους φιλέψω σώμα

*

Πεινούν τα χρόνια

πρώτα τρώνε το πράττειν

και μετά το ποιειν μου

*

Όταν ο Θεός

έπλαθε τον Άνθρωπο,

άλλο είχε κατά νου

*

Τώρα που φεύγω

μη πενθείς παρά για 'σε

ορφανό μου ποίημα

*

*

*
© Α.Κ.

*

*

Απόσπασμα από το ομώνυμο έργο